درمان نقرس زانو ناشی از بالا بودن میزان اسید اوریک در مفصل زانو

نقرس-زانو

مایع سینویال مایعی است که بدن برای روان کار کردن مفاصل تولید می‌کند. در موارد ابتلا به نقرس، اسید اوریک اضافی باعث تبدیل مایع سینویال به کریستال‌های سوزنی شکل می‌شود. اسید اوریک یک ماده شیمایی طبیعی در خون است که از تجزیه مواد شیمایی در بافت‌های دیگر بدن به وجود می‌آید. اسید اوریک در خون همه وجود دارد. زمانی که سیستم ایمنی بدن می‌خواهد کریستال‌های مایع سینویال را از بین ببرد، تورم ایجاد می‌شود. در افرادی که اسید اوریک آنها بالا است، این التهاب تبدیل به آرتروزی دردناک شده که گاهی اوقات به آن آرتروز نقرسی نیز گفته می‌شود. نقرس اولین بیماری بود که محققان متوجه شدند که کریستال‌های مایع سینویال در آن باعث ایجاد درد در مفاصل می‌شود. نقرس زانو یکی از شایع‌ترین انواع این بیماری است. تشخیص به موقع نقرس بسیار مهم است زیرا کریستال‌های موجود در مفاصل باعث آسیب‌دیدگی مفصل می‌شوند به طوری که ممکن است بیمار متوجه این آسیب‌دیدگی نشود. بیمارانی که به نوعی به آرتروزهای مقطعی مبتلا هستند ممکن است به درمان‌های پزشک توجهی نداشته باشند. برخی از بیماران نیز ممکن است تحت آزمایش‌های پزشکی قرار گیرند ولی آزمایش کاملی از آنها گرفته نشود و بیماری آنها با روماتیسم مفصلی اشتباه گرفته شود. هر یک از این وضعیت‌ها که باعث به تأخیر افتادن اقدامات درمانی شود می‌تواند احتمال آسیب‌دیدگی مفاصل را افزایش دهد. نقرس قابل درمان نیست اما می‌توان آن را به طور بسیار موفقیت‌آمیزی تحت درمان قرار داد. هدف اصلی از درمان نقرس کاهش میزان اورات در خون است.

درمان نقرس زانو بیشتر بر مدیریت این عارضه تمرکز دارد تا برطرف کردن آن. با همکاری نزدیک با پزشک، شما می‌توانید به طور موفقیت‌آمیزی نقرس را مدیریت کرده تا تأثیر آن بر زندگی روزمره و فعالیت‌های شما به حداقل ممکن برسد. پزشک ممکن است برخی داروها را برای کاهش سطح اسید اوریک و التهاب تجویز کند. در درمان‌های غیر دارویی، استراحت، استفاده از یخ و بالا نگه داشتن غالباً به کاهش علائم کمک می‌کنند. پزشک ممکن است از روش‌های فیزیوتراپی مانند مگنت درمانی، ماساژ، اولتراسوند یا لیزر درمانی در فاز حاد بیماری کمک بگیرد. دامنه حرکتی، انجام تمرینات کششی و تقویتی در مفاصل آسیب‌دیده می‌تواند در زمان‌های عود بیماری برای حفظ عملکرد انجام شود. اگر توانایی شما در راه رفتن به دلیل درد مختل شده است، ممکن است پزشک استفاده از ابزارهای کمکی مانند عصا را برای پیشگیری از ایجاد الگوهای نادرست توصیه کند. شما می‌توانید با متخصصین طب فیزیکی و توان‌بخشی در کلینیک دکتر پورقاسمیان متخصص طب فیزیکی و توانبخشی مشورت کرده تا بهترین برنامه درمانی را به شما پیشنهاد دهند. برای دریافت اطلاعات بیشتر یا رزرو نوبت می‌توانید با شماره‌ 03132372301 تماس حاصل فرمایید.

چرا دچار نقرس زانو می‌شویم؟


سطح بالای اسید اوریک خون باعث ابتلا به نقرس می‌شود. اسید اریک در بدن از غذاهایی که یک فرد مصرف می‌کند مانند گوجه، خردل، لوبیا، نخود و عدس تولید می‌شود. معمولاً اسید اوریک اضافی در بدن در کلیه‌ها تصفیه شده و از طریق ادرار دفع می‌شود. اگر اسید اوریک اضافی از طرق ادرار از بدن دفع نشود، کریستال‌های مونوسدیم اورات در مفاصل و بافت‌ها ایجاد می‌شود. این کریستال‌ها باعث ایجاد درد شدید در مفاصلی مانند زانو می‌شود. برخی دیگر از دلایل ابتلا به نقرس زانو عبارتند از:

  • استرس
  • مصرف گوشت و غذاهای دریایی در هر روز
  • بالا بودن فشار خون
  • ابتلا به دیابت
  • چاقی و اضافه وزن
  • مشکلات کلیه یا وجود سنگ کلیه
  • مصرف برخی آنتی‌بیوتیک‌ها
  • اگر افراد خانواده یک فرد به نقرس مبتلا باشند احتمال این که آن فرد نیز به این بیماری مبتلا شود 20 درصد افزایش می‌یابد.
  • ابتلا به بیماری قلبی
  • ابتلا به روماتیسم مفصلی

 نشانه‌های نقرس زانو


برخی از علائم نقرس زانو عبارت‌اند از:

  • درد شدید در مفصل زانو به خصوص در هنگام شب
  • درد در مفصل زانو به مدت چند هفته که به مفاصل دیگر نیز گسترش می‌یابد.
  • التهاب در مفاصل زانو
  • قرمز شدن مفصل زانو
  • کرامپ‌های پا یا خشک‌شدگی مفصل زانو
  • ناتوانی در حمل اشیا سنگین
  • حساسیت به لمس

پزشکان چگونه این عارضه را تشخیص می‌دهند؟


راه‌های تشخیص بیماری نقرس درد زانو عبارتند از:

 بررسی علائم و گرفتن نمونه مایع مفصلی

تشخیص با بررسی علائم بیماری و معاینات بالینی آغاز می‌شود. پزشک می‌خواهد بداند که درد از کجا شروع شده است، به چه شکلی تشدید شده یا کاهش می‌یابد و آیا مفاصل دیگر بیمار نیز دچار این علائم هستند یا نه. همچنین پزشکان در مورد رژیم غذایی یا سابقه فامیلی ابتلا به نقرس یا ابتلا به بیماری‌های دیگر ممکن است از شما سؤالاتی بپرسند. مایع سینوویال باید از مفصل آسیب‌دیده برداشته شده و آنالیز شود تا مشخص گردد که آیا کریستال‌های سوزنی شکل که بخشی از نقرس هستند وجود دارند یا نه. این مهم‌ترین قسمت تشخیص است. در برخی موارد، تشخیص بدون اسپیرسیون مفصل و بر اساس سوابق پزشکی بیمار و واکنش مثبت نسبت به درمان‌های به کار برده شده برای نقرس انجام می‌شود. در تشخیص باید احتمال ابتلا به عفونت که یک مشکل مخفی است رد شود. پزشک ممکن است برای تعیین سطح اسید اوریک خون از شما آزمایش خون بگیرد. باید به این نکته توجه داشت که بالا و پایین بودن اسید اوریک در خون به عوامل پیچیده متعددی در بدن بستگی دارد. این امکان وجود دارد که سطح اسید اوریک خون طبیعی باشد اما بیمار از درد شدید نقرس رنج ببرد بنابراین آزمایش خون‌روش قابل‌اطمینانی برای تشخیص ابتلا به نقرس نیست.

آزمایش‌های تصویری

اولترا سونوگرافی ممکن است برای تشخیص ابتلا به نقرس در زانو مفید باشد زیرا کریستال‌های موجود با تیغه‌های تیزی که دارند در غضروف انتهایی استخوان در تصاویر گرفته شده با اولتراسوند مشخص می‌شوند. اولتراسونوگرافی همچنین علامت برجسته دوگانه را نیز نشان می‌دهد. وقتی که کریستال در غضروف شیشه‌ای مانند انباشته می‌شود مانند یک پوشش اضافی روی سطح مفصل است. اولتراسونوگرافی با این که روشی مفید است اما نمی‌تواند جای نمونه‌گیری و آزمایش مایع را برای تشخیص ابتلا به نقرس بگیرد زیرا اولتراسوند نمی‌تواند وجود عفونت را تأیید کند. پزشک برای تشخیص ابتلا به نقرس باید احتمال ابتلا به آرتروز را به عنوان یک بیماری که علائم مشابه دارد رد کند. نقرس می‌تواند با انواع دیگر آرتروز مانند آرتروز سپتیک و انواع دیگر روماتیسم‌های مفصلی نیز همراه باشد بنابراین وجود این بیماری‌ها نیز باید مورد بررسی قرار گیرد. بیماری‌های دیگری نیز وجود دارند که باعث ایجاد انواع دیگر کریستال‌ها در مایع سینوویال می‌شود بنابراین بررسی‌های بیشتری برای احتمال وجود بیماری‌های دیگر که ممکن است علائم مشابه داشته باشند باید انجام شود. در تصاویر گرفته شده با اشعه ایکس مراحل اولیه شکل‌گیری نقرس نشان داده نمی‌شود. عکس‌برداری به وسیله اشعه ایکس می‌تواند به بررسی فرایند بیماری کمک کرده و برای رد احتمال ابتلا به بیماری‌های دیگر نیز مورد نیاز است.

آیا نقرس زانو قابل درمان است؟


درمان نقرس زانو به میزان زیادی به علل و علائم آن بستگی دارد. به هر حال، برخی روش‌های درمانی برای درمان نقرس عبارتند از:

درمان‌های اولیه

اولین مرحله درمان نقرس زانو عبارت است از:

  • استراحت: استراحت اولین گام در درمان نقرس در زانو است. حتی در خلال جلسات فیزیوتراپی، پزشک استراحت در فواصل زمانی متناوب را به شما پیشنهاد می‌دهد.
  • یخ: بسته‌های یخ برای کاهش التهاب در قسمت آسیب دیده به کار برده می‌شود، بنابراین، بسته‌های یخ باید هر 3 تا 4 ساعت یکبار به مدت 20 دقیقه روی زانو قرار داده شوند.
  • کمپرس کردن: کمپرس کردن یا فشرده‌سازی زانو با کمک یک زانوبند انجام می‌شود که به کاهش تورم زانو کمک می‌کند.
  • بالا نگه داشتن: بالا نگه داشتن به کاهش تورم و پراکنده کردن مایع از اطراف قسمت آسیب دیده کمک می‌کند. به این منظور زانو باید بالاتر از سطح قلب قرار داده شود.

کاهش سطح اسید اوریک خون با مصرف دارو

کاهش-سطح-اسید-اوریک-خون-با-مصرف-دارو

داروهایی که سطح اسید اوریک خون را پایین می‌آورند برای پیشگیری از حملات نقرس و جلوگیری از مزمن شدن این وضعیت مصرف می‌شوند. پزشک قبل از تجویز شروع مصرف این داروها صبر می‌کند تا حمله نقرس رفع شود زیرا مصرف این داروها در هنگام بروز حمله باعث تشدید این عارضه یا طولانی‌تر شدن دوره حمله می‌شود. مصرف این داروها ممکن است چالش‌برانگیز باشد، زیرا با کاهش سطح اسید اوریک ممکن است کریستال‌های مفصل زانو جابجا شده و باعث تحریک حملات بعدی شوند. به هر حال، پیگیری برنامه درمانی بهترین روش برای پیشگیری از بروز حملات بعدی است. پزشک ممکن است مصرف داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مانند کلشیسین را با دوز پایین ولی به طور مرتب تجویز می‌کند تا به مدت 8 تا 12 ماه با داروهای کاهنده مصرف شوند که از بروز حملات نقرس پیشگیری می‌شود.

کورتیکواستروئیدها

کورتیکواستروئیدها

کورتیکواستروئیدها مانند پردنیزون برای کاهش درد و تورم ناشی از حمله نقرس به صورت خوراکی مصرف می‌شوند یا در مفصل ملتهب تزریق می‌شوند. همچنین ممکن است این داروها در صورتی که حملات نقرس نسبت به روش‌های درمانی دیگر واکنش نشان ندهند یا اگر مفاصل متعددی تحت تأثیر نقرس قرار داشته باشند به صورت سیستماتیک مصرف شوند. تزریق هورمون ادرنوکورتکوتروپیک که یک داروی مصنوعی برای تحریک بدن جهت تولید طبیعی کورتیکواستروئید است به درمان حملات نقرس کمک می‌کند. معمولاً اثر مصرف کورتیکواستروئیدها و هورمون‌های ادرنوکوتروپیک 24 ساعت پس از مصرف آغاز می‌شود.

تأثیر ماساژ بر نقرس

تأثیر-ماساژ-بر-نقرسماساژ درمانی یکی از راه‌های درمان و تسکین درد ناشی از نقرس در زانو می‌باشد. ماساژ بر کل بدن تأثیر می‌گذارد اما به طور اختصاصی بر قسمت‌های دردناک به دلیل ابتلا به بیماری‌های مفصلی تأثیر مضاعفی دارند. این یک روش درمانی باستانی است که برای افزایش توان مکانیسم شفابخشی طبیعی بدن طراحی شده است. ماساژ برای تحریک متابولیسم، بهبود گردش جریان خون در مفصل آسیب دیده و بافت‌های عضلانی اطراف آن، کاهش درد و پیشگیری از بروز اسپاسم به کار برده می‌شود. کاهش درد با کمک ماساژ ممکن است به سرعت رخ دهد یا برای این منظور نیاز به جلسات متعدد درمانی باشد که به میزان و شدت درد بستگی دارد.

فیزیوتراپی چگونه نقرس زانو را درمان می‌کند؟

فیزیوتراپی-چگونه-نقرس-زانو-را-درمان-می‌کند؟

پس از برطرف شدن حمله نقرس یا برای تنظیم تدریجی حرکات ورزشی معمولی می‌تواند از روش‌های فیزیوتراپی برای افراد مبتلا به نقرس زانو استفاده کرد. فیزیوتراپی به کمک حرکات ورزشی و همچنین کاهش طبیعی درد و رفع عوارض جانبی به بهبود گردش جریان خون به روش مطمئن در ناحیه مبتلا به نقرس کمک می‌کند. ممکن است پزشک مداخلات دیگری مانند اولتراسوند یا لیزر درمانی را برای تسکین مفصل زانو را نیز به کار گیرد.

 مگنت تراپی

مگنت-تراپی-در-درمان-نقرس-زانو

مگنت تراپی به کاهش درد، التهاب و تورم همراه با نقرس زانو کمک می‌کند. مگنت‌ها درد را برطرف کرده، گردش جریان خون و تسریع روند بهبودی با کاهش التهاب در بدن کمک می‌کند.

تزریق اوزون

اوزون-تراپی-در-درمان-نقرس-زانو

تزریق اوزون یکی از روش‌های مدرن برای درمان نقرس زانو است. اوزون یک ماده شگفت‌انگیز برای سم‌زدایی است که باعث تجزیه سموم و فلزات سنگین می‌شود. اوزون همچنین به ساخت سلول‌ها، بافت‌ها و ارگان‌ها کمک کرده و در نهایت به افزایش سلامت سیستم‌های بدن می‌انجامد. اوزون همچنین به بدن در بازیابی شرایط بهینه سلامتی و در نهایت افزایش کیفیت زندگی فرد کمک می‌کند. مطالعات نشان می‌دهد که تقریباً هیچ پاتوژنی (ویروس، باکتری، قارچ و انگل) یا سلول‌های بیمار و غیرعادی بدن در برابر درمان با اوزون مقاوم نیستند. اوزون همچنین به کاهش درد و التهاب نیز کمک می‌کند.

اهمیت ورزش درمانی

تکرر حملات نقرس در نهایت باعث آسیب‌دیدگی مفصل زانو و تغییر در نحوه حرکت و عملکرد آن می‌شود. حفظ دامنه حرکتی مناسب، انعطاف‌پذیری و تقویت عضلات اطراف مفاصل از اهمیت زیادی برخوردار است. پزشک مفاصل زانو را ارزیابی کرده و تمرینات و حرکات ورزشی متناسب را برای بهبود دامنه حرکتی، کشش و تقویت عضلات تجویز می‌کند تا عملکرد مفاصل در حداکثر ممکن باقی بماند. تمرینات فردی که به حفظ موقعیت مفصل کمک کرده نیز تجویز می‌شوند. همه تمرینات ورزشی باید در فواصل بین حملات نقرس انجام شوند و در حین بروز حمله نباید انجام شوند. تمرین دادن مفصل ملتهب ناشی از نقرس معمولاً بسیار دردناک بوده و ممکن است به دلیل وجود کریستال‌های اسید اوریک که باعث فرسایش سطح مفصل در هنگام حرکات زیاد مفصل شده‌اند بسیار مضر باشد. برخی از ورزش‌های مناسب برای نقرس زانو عبارت‌اند از:

 تمرینات کششی

تمرینات-کششی-نقرس-زانو

تمرینات کششی به افزاش انعطاف‌پذیری بدن کمک کرده و پزشک انجام این تمرینات را برای کاهش خشک‌شدگی مفصل و افزایش گردش جریان خون در آن توصیه می‌کند. انجام حرکات ساده کشششی مانند خم کردن زانو به کاهش تنش در مفصل و کاهش التهاب کمک می‌کند. برای خم کردن زانو به سمت جلو خم شده و زانوی خود را کمی خم کنید. سعی کنید که انگشتان پای خود را لمس کنید. پزشکان انجام تمریناتی مانند یوگا، تای چی و پیلاتس را برای افزایش دامنه حرکتی توصیه می‌کنند.

تمرینات استقامتی

تمرینات-استقامتی-نقرس-زانو

پزشک انجام تمرینات استقامتی را برای بهبود گردش جریان خون، بهبود عملکرد قلب و کاهش علائم ناشی از ابتلا به نقرس زانو توصیه می‌کند. از آنجا که نقرس غالباً به پا حمله می‌کند باید تمرینات کم برخورد و کم ضربه انجام شوند که باعث کشیدگی بیشتر اندام تحتانی بدن نشوند. این تمرینات شامل شنا کردن یا دوچرخه ثابت بوده که می‌توان آنها را تحت نظارت پزشک انجام داد. با بهبود شرایط بیمار، تمرینات به مرور سنگین‌تر می‌شود.

تمرینات تقویتی

تمرینات-تقویتی-نقرس-زانو

تمرینات تقویتی به بهبود وضعیت و حجم عضلات کمک می‌کند که باعث افزایش سلامتی و قدرت مفصل می‌شود. در این تمرینات از دمبل‌های سبک برای انجام تمرینات ساده پا مانند اسکات و لانژ استفاده می‌شود. این تمرینات به افزایش گردش جریان خون در پاها کمک کرده و از ملتهب شدن مفاصل جلوگیری می‌کند. برای انجام این تمرینات یک جفت دمبل را در طرفین خود گرفته و در حالی که کمر خود را صاف نگه داشته‌اید، زانوی خود را خم کنید. زانوهای خود را تا جایی خم کنید که عضلات همسترینگ با سطح زمین موازی شوند و سپس به آرامی زانوهای خود را صاف کنید. حرکت لانژ نیز به روش مشابه شروع می‌شود اما به جای این که به سمت پایین خم شوید یک گام به سوی جلو بردارید. در حالی که قسمت بالای بدن خود را صاف نگه داشته‌اید، پای جلویی خود را خم کنید تا پشت زانوی روبه زمین قرار گیرد. یک قدم به عقب برداشته و حرکت را با پای دیگر تکرار کنید. متخصص فیزیوتراپی وزن مناسب دمبل و تعداد دفعات تکرار تمرینات را به شما پیشنهاد می‌دهد تا شما این تمرینات را به روشی صحیح و اصولی انجام دهید.