درمان قفل شدن زانوها در خواب، هنگام راه رفتن و ایستادن بدون جراحی

زانو زمانی قفل می‌شود که در یک حالت بی‌حرکت بماند. کلاسیک‌ترین نوع قفل‌شدگی زانو زمانی اتفاق می‌افتد که فرد به طور ناگهانی نتواند زانوی خود را صاف کند و احساس می‌کند که چیزی در زانو وجود دارد که آن را قفل کرده است. قفل‌شدگی زانو ممکن است دردناک باشد. زانو ممکن قفل شده باقی بماند یا بتوان با تکان دادن آن مشکل را پس از چند لحظه برطرف نمود و گاهی اوقات ممکن است زانو صدا بدهد. قفل‌شدگی زانو قابل تشخیص نیست، این عارضه نشانه پاره شدن مینیسک زانو است. زانوی هر فردی که دچار پارگی مینیسک می‌شود قفل نمی‌شود. نوع پارگی مینیسک و محل وقوع آن می‌تواند باعث قفل‌شدگی زانو، صدای تق‌تق زانو یا ناتوانی فرد در صاف کردن پاها شود.

درمان قفل‌شدگی زانو به عوامل مختلفی نظیر نوع پارگی، واکنش به اقدامات درمانی اولیه و سطح فعالیت‌های فرد بستگی دارد. بسیاری از قفل‌شدگی‌های زانو به کمک روش‌های غیر جراحی از طریق کنترل درد و مداخلاتی مانند TENS، اولتراسوند، لیزر درمانی، درمان‌های بافت نرم، طب سوزنی و توان‌بخشی درمان می‌شوند. این روش‌های درمانی به بهبودی قسمت‌هایی از مینیسک و بافت‌های نرم اطراف آن کمک می‌کنند. مشارکت در یک برنامه فیزیوتراپی و انجام برنامه‌های ورزشی برای تقویت عضلات از اهمیت زیادی برخوردار است. این روش‌های درمانی مؤثر هستند اما به هر حال هر فرد متفاوت بوده و به نوعی به اقدامات درمانی اولیه واکنش نشان می‌دهد.
در صورت مراجعه به دکتر پورقاسمیان متخصص طب فیزیکی و توانبخشی می‌توانید از جدیدترین و مؤثرترین روش‌های درمان و توان‌بخشی برای رفع عارضه قفل شدن زانویتان بهره‌مند شوید. برای دریافت اطلاعات بیشتر یا رزرو نوبت می‌توانید با شماره‌ی 03132372301 تماس حاصل فرمایید.

چرا زانویمان قفل می‌شود؟


قفل‌شدگی زانو بدان معنا است که زانو به طور مکانیکی قفل شده است و معمولاً به دلیل پارگی مینیسک یا شل شدگی در بدن (شل شدن یک قطعه از غضروف یا استخوان) که بین استخوان‌های زانو (فیمور و تیبیا) گیر افتاده است اتفاق می‌افتد.

گاهی اوقات ممکن است به نظر برسد که زانو قفل شده است زیرا مفصل در هنگام حرکت بسیار دردناک می‌شود. این ممکن است به دلیل ابتلا به برخی بیماری‌هایی که باعث زانو درد می‌شوند مانند آرتروز زانو، نقرس یا عفونت (آرتروز عفونی) ایجاد شود. در این موارد، غالباً زانو در هنگام حرکت در جهات مختلف به شدت دردناک می‌شود و مانند این است که در برابر صاف کردن آن یک مقاومت مکانیکی وجود دارد. به این عارضه "شبه قفل‌شدگی" گفته می‌شود.

 راه‌های تشخیص


زمانی که احتمال آسیب‌دیدگی مینیسک مانند پارگی آن که ممکن است باعث قفل‌شدگی زانو شود وجود دارد باید برای مشخص شدن میزان گستردگی جراحت، عکس‌برداری به وسیله اشعه ایکس یا ام آر آی انجام شود. به یاد داشته باشید که عکس‌برداری به وسیله اشعه ایکس برای مشاهده استخوان انجام می‌شود در حالی که‌ام آر آی برای مشاهده ساختار بافت نرم مانند مینیسک به کار برده می‌شود. مشاهده پارگی مینیسک در تصاویر ام آر آی به این معنی نیست که باید اقدامات درمانی خاصی انجام شود.

روش‌های درمان قفل شدن زانو


درمان قفل‌شدگی زانو به عوامل مختلف و شدت آسیب‌دیدگی بستگی دارد. برخی از این اقدامات درمانی عبارتند از:

 درمان‌های اولیه

در روش‌های درمانی اولیه برای بهبود قفل‌شدگی زانو از انجام هر گونه فعالیتی که باعث ایجاد درد می‌شود جلوگیری می‌شود. یکی از اقدامات اولیه این است که هر 4 ساعت یک مرتبه به مدت 15 دقیقه روی زانوی آسیب‌دیده یخ قرار داده و آن را بالا نگه داشت. ممکن است برای کمک به راه رفتن بدون درد و حفاظت از زانو در برابر خم شدن‌ها و چرخش‌های غیرضروری لازم باشد که از عصای زیر بغل یا پابند استفاده کنید. داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی هم مانند ایبوپروفن معمولاً مؤثر واقع می‌شوند.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی یکی از روش‌هایی است که برای درمان قفل شدن زانوها به کار گرفته می‌شود.

اقدامات اولیه فیزیوتراپی شامل تمرین‌های بهبوددهنده تدریجی دامنه حرکتی و تمرین‌های تقویتی می‌شود که باعث تقویت عضلات و مراقبت از پا در هنگام حرکت می‌شوند. این روش‌ها بر کاهش تورم، مدیریت درد و بازیابی الگوی عادی راه رفتن متمرکز است. بیمار باید روی یک دوچرخه تمرینی با مقاومت کم رکاب بزنید زیرا این کار به حرکت دادن پا با حداقل درد کمک می‌کند در حالی که باعث وارد آمدن فشار وزن بدن بر زانو نمی‌شود. پزشک پس از کاهش درد و تورم، برنامه‌های درمانی را پیشرفته‌تر کرده و در نهایت به شما تمرینات چابک سازی و ضربه‌ای را ارائه می‌کند.

تحریک الکتریکی عصب (TENS) 

تحریک الکتریکی عصب نیز برای درمان و توان‌بخشی قفل شدن زانو مؤثر است.

تحریک الکتریکی عصب نوعی درمان پزشکی است که دران از پالس‌های الکتریکی کوچک برای ترمیم بافت، تحریک عضلات و افزایش حس و قدرت عضلات استفاده می‌شود. تحریک الکتریکی عصب با دستکاری عصب به کاهش درد کمک می‌کند که باعث کاهش احساس درد و ایجاد احساس گزگز می‌شود.

مزایای استفاده از روش تحریک الکتریکی عصب زیاد است که از آن جمله می‌توان از تسریع روند بهبودی، افزایش اثربخشی سیستم گردش جریان خون و بهبود حجم عضلات نام برد. به کمک روش تحریک الکتریکی عصب، درد کاهش یافته، قدرت و استقامت بدن، دامنه حرکتی، سرعت و قدرت انقباض عضلانی و نرخ جذب افزایش می‌یابد.

لیزر درمانی

در لیزر درمانی از طول موج‌های خاصی از نور برای درمان بیماری‌های ناتوان‌کننده‌ای مانند قفل‌شدگی زانو استفاده می‌شود. انرژی نور وارد سلول‌های آسیب‌دیده شده و فعالیت‌های سلولی را تحریک می‌کند که باعث کاهش درد در قسمت تحت درمان و تسریع روند بهبودی سلول‌های آسیب‌دیده می‌شود. زمانی که سلول‌ها بهبود یافتند، فرایند بهبودی تکمیل شده است.

اولتراسوند تراپی

برخی پزشکان استفاده از اولتراسوند درمانی را برای درمان برخی علل قفل‌شدگی زانو که به دلیل آسیب‌دیدگی مینیسک ایجاد شده است توصیه می‌کنند. در اولتراسوند درمانی از ابزار مخصوص و امواج صوتی با فرکانس بالا برای درمان بافت‌های آسیب دیده استفاده می‌شود. پزشک با ابزاری که به طور خاصی طراحی شده است، امواج اولتراسوند را روی پوست ناحیه آسیب دیده می‌تاباند.

طب سوزنی

طب سوزنی یکی از ایمن‌ترین و مؤثرترین روش‌های درمان و توان‌بخشی قفل کردن زانو می‌باشد.

طب سوزنی یک روش درمانی است که در آن از سوزن‌های فلزی کوچکی که در قسمت‌های خاصی از بدن فرو داده می‌شود استفاده می‌شود. طبق اصول طب سوزنی، سلامتی را می‌توان با جریان انرژی (که به آن "چی " گفته می‌شود) در مسیرهایی از بدن که به آنها مریدان گفته می‌شود مدیریت کرد. بیماری زمانی اتفاق می‌افتد که جریان انرژی از بین رفته و در بدن متعادل توزیع نشود. فروکردن دقیق سوزن‌های در محل‌های مورد نظر به بازیابی جریان "چی " کمک کرده و باعث بهبودی بیمار می‌شود.

تمرینات ورزشی

برای درمان قفل کردن زانو می‌توان از ورزش درمانی نیز کمک گرفت.

تمرینات ورزشی زیر را می‌توان دو تا سه مرتبه در هفته برای تقویت عضلات پا و بهبود تعادل عضلانی انجام داد. این تمرینات پس از پیاده‌روی (یا تمرینات هوازی) و زمانی که عضلات گرم شده‌اند انجام دهید.

 خم کردن پایی که بالا نگه داشته‌اید

در این تمرین، عضلات داخلی ران تقویت می‌شوند تا تعادل مفصل زانو از عضلات خارجی ران که معمولاً قوی‌تر هستند حفظ شود. این تمرین را با استفاده از یک وزنه نیم کیلویی که به مچ پای خود وصل می‌کنید انجام دهید.

  • روی یک صندلی بنشینید و یک پای خود را صاف کنید
  • آن پا را به مدت یک دقیقه در همان حالت نگه دارید
  • زانوی خود را خم کنید و پای خود را تا نیمه راه زمین پایین بیاورید (زاویه 45 درجه)
  • این حالت را 30 ثانیه حفظ کنید
  • به حالت اولیه بازگشته و یک دقیقه استراحت کنید
  • حرکت را تکرار کنید
  • این تمرین را 4 مرتبه برای هر پا تکرار کنید
  • تمرین را با افزایش وزنه‌هایی که به مچ پای خود وصل می‌کنید سخت‌تر کنید

بلند کردن مستقیم پا

این تمرین باعث تقویت عضلات چهار سر ران می‌شود که پشتیبان مفصل زانو است. این تمرین را با استفاده از یک وزنه نیم کیلویی که به مچ پای خود می‌بندید شروع کنید.

  • روی یک صندلی بنشینید و پای خود را صاف کنید و آن را روی یک صندلی یا نیمکت دیگر قرار دهید (پای شما باید صاف باشد)
  • پای خود را در حالی که صاف نگه داشته‌اید، چند سانتی‌متر بلند کنید
  • این حالت را 10 ثانیه حفظ کنید. به مدت 10 ثانیه به حالت اولیه خود بازگردید
  • این حرکت را تا آنجا ادامه دهید که پای خود را بتوانید به مدت 3 دقیقه بالا نگه دارید
  • این تمرین را به افزایش وزنه‌هایی که به مچ پای خود وصل می‌کنید سخت‌تر کنید

بلند کردن پا در حالت درازکش

این تمرین باعث تقویت عضلات چهار سر ران و فلکسورهای ران می‌شود. انجام حرکات مربوط به راه رفتن با کمک عضلات مرتبط که در خلاف جهت یکدیگر حرکت می‌کنند مانند عضلات چهار سر کوچک ران میسر می‌شود. برای انجام این تمرین:

  • به پشت دراز بکشید و پای خود را به طور مستقیم دراز کنید و یک زانوی خود را خم کرده و بالا بیاورید و کف پای دیگر را روی زمین قرار دهید.
  • عضلات ران راست را منقبض کنید تا زانوی شما صاف شود (زانو نباید قفل شود)
  • به آرامی پای خود را بالا بیاورید تا زانوهای شما موازی شوند. سپس پای خود را پایین بیاورید
  • این حرکت را در دوست 8 تا 12 تایی برای هر پا تکرار کنید
  • برای سخت‌تر کردن تمرین: به اندازه 3 تا 5 شماره حالت پای خود را حفظ کنید

حالت نشسته با تکیه بر دیوار

این تمرین به تقویت عضلات چهار سر ران، همسترینگ، عضلات گلوتئوس و عضلات شکم کمک می‌کند. این حرکت یک جایگزین ضعیف‌تر و کم شدت تر برای اسکات و لانژ است. برای انجام این تمرین:

  • به طوری که قسمت پایین کمر شما به یک توپ تمرینی حدود 40 سانتی‌متری تکیه داده شده است بایستید. پاهای خود را به اندازه عرض شانه باز کنید و به راحتی به دیوار تکیه بدهید. بدن باید صاف باشد.
  • به تدریج زانوها و قسمت پایین بدن خود را خم کنید تا ران‌ها با سطح زمین موازی شوند.
  • خیلی پایین نیایید و اجازه ندهید که زانوها جلوتر از پاها قرار گیرند.
  • شکم را منقبض و کمر را صاف نگه دارید
  • در پایین متوقف شوید و سپس برگردید
  • این تمرین را در دوست 8 تا 12 تایی انجام دهید
  • برای سخت‌تر شدن تمرین: مدت زمان توقف در پایین را تا 3، 5 یا حتی 10 شماره افزایش دهید.

پل

این تمرین به تقویت عضلات همسترینگ، گلوتئوس، پایین کمر و شکم کمک می‌کند. برای انجام این تمرین:

  • به پشت دراز بکشید و دستان خود را کنار بدن قرار دهید به طوری که کف دست‌ها رو به زمین قرار گرفته باشد. کف پاها را روی زمین قرار داده و زانوهای خود را خم کنید
  • با استفاده از عضلات گلوتئال (سرینی) و عضلات شکم، بدن و ران‌ها را به آرامی و با حرکات ملایم و کنترل شده از روی زمین بلند کنید.
  • عضلات باسن را در بالا منقبض کرده و سپس آن را به آرامی پایین بیاورید (فشار را در شانه‌ها حفظ کنید اما با دست یا سر خود فشار وارد نکنید)
  • اگر در عضلات همسترینگ خود احساس تنش کردید، این حالت برای شما دشوار است پس به تدریج حالت پل را کمتر کنید تا فشار برداشته شود.
  • این تمرین را در 2 ست 8 تا 12 تایی تکرار کنید
  • برای سخت‌تر شدن تمرین: حالت پل را به اندازه 3 تا 5 شماره حفظ کنید.

عمل جراحی

اگر روش‌های درمانی اولیه غیر جراحی در رفع قفل‌شدگی زانو موفقیت‌آمیز نبود و علائم مکانیکی زانو مانند ناتوانی در صاف کردن زانو و صدای تق‌تق زانو ادامه داشت باید روش‌های جراحی را مورد توجه قرار داد.

در صورت لزوم انجام عمل جراحی، جراح در مورد روش‌های جراحی که به بهبود علائم مکانیکی کمک می‌کند با شما صحبت می‌کند. هم برداشتن مینیسک پاره شده (مینیسکتومی جزئی) و هم ترمیم مینیسک با بخیه کردن لبه‌های مینیسک ممکن است مورد ملاحظه قرار گیرند. هر دو این عمل‌ها با استفاده از اسکوپ در مفصل انجام می‌شوند (آرتروسکوپی)

به این پست امتیاز دهید.
هیچ رای ثبت نشده است